Szybkie podsumowanie: Choroby powodujące łysienie

• Wypadanie włosów nie zawsze jest problemem estetycznym, ale często objawem chorób ogólnoustrojowych lub dermatologicznych. 
• Autoimmunologiczne schorzenia, zaburzenia hormonalne, choroby tarczycy, niedobory żywieniowe i przewlekłe stany zapalne mogą prowadzić do nasilonego lub nagłego łysienia. 
• Kluczowe znaczenie ma właściwa diagnostyka i leczenie przyczyny, a nie jedynie samego objawu. 
• Wczesna konsultacja lekarska zwiększa szansę na zahamowanie procesu i odzyskanie włosów.

Wypadanie włosów to problem, który dotyczy milionów kobiet i mężczyzn na całym świecie. Choć najczęściej kojarzone jest z łysieniem androgenowym, czyli uwarunkowanym genetycznie i hormonalnie, w wielu przypadkach utrata włosów jest objawem choroby ogólnoustrojowej lub dermatologicznej. Zlekceważenie tego sygnału może prowadzić do opóźnienia właściwej diagnozy i pogorszenia stanu zdrowia. Jakie choroby mogą powodować łysienie i kiedy wypadanie włosów powinno wzbudzić niepokój?

Łysienie androgenowe a choroby – ważne rozróżnienie

Zanim przejdziemy do chorób, warto podkreślić jedną rzecz: nie każde wypadanie włosów jest chorobą. Łysienie androgenowe jest procesem fizjologicznym, związanym z wrażliwością mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT). Jednak jeśli utrata włosów pojawia się nagle, jest gwałtowna, obejmuje całe owłosienie lub towarzyszą jej inne objawy ogólne, należy szukać przyczyny chorobowej.

Choroby autoimmunologiczne a łysienie

Jedną z najczęstszych grup chorób powodujących łysienie są choroby autoimmunologiczne, w których układ odpornościowy atakuje własne komórki organizmu.

Łysienie plackowate (alopecia areata) to klasyczny przykład choroby autoimmunologicznej. Objawia się nagłym pojawieniem się okrągłych, gładkich ognisk bez włosów na skórze głowy, twarzy lub ciele. W cięższych postaciach może dojść do całkowitej utraty włosów na głowie (alopecia totalis) lub na całym ciele (alopecia universalis).

Inne choroby autoimmunologiczne, które mogą powodować wypadanie włosów, to m.in.:

• toczeń rumieniowaty układowy,
• choroba Hashimoto,
• reumatoidalne zapalenie stawów,
• celiakia.

W tych przypadkach łysienie często ma charakter rozlany i towarzyszą mu inne objawy, takie jak zmęczenie, bóle stawów, problemy skórne czy zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Choroby tarczycy i zaburzenia hormonalne

Zaburzenia pracy tarczycy są jedną z najczęstszych przyczyn chorobowego wypadania włosów. Zarówno niedoczynność, jak i nadczynność tarczycy mogą prowadzić do przerzedzenia włosów na całej głowie.

W niedoczynności tarczycy włosy stają się:

• suche,
• łamliwe,
• matowe,
• wolniej rosnące.

Z kolei w nadczynności tarczycy wypadanie włosów bywa intensywne i szybkie. Co ważne, leczenie choroby podstawowej często prowadzi do odrostu włosów, choć proces ten może trwać kilka miesięcy.

Do innych zaburzeń hormonalnych związanych z łysieniem należą:

• zespół policystycznych jajników (PCOS),
• hiperprolaktynemia,
• zaburzenia pracy nadnerczy.

Choroby skóry głowy powodujące łysienie

Niektóre choroby dermatologiczne bezpośrednio uszkadzają mieszki włosowe, prowadząc do utraty włosów.

Łuszczyca skóry głowy może powodować przejściowe wypadanie włosów, szczególnie jeśli zmiany są nasilone i towarzyszy im silny stan zapalny.

Łojotokowe zapalenie skóry również sprzyja wypadaniu włosów – przewlekły stan zapalny i nadmierna produkcja sebum zaburzają cykl wzrostu włosa.

Szczególnie groźne są łysienia bliznowaciejące, takie jak liszaj płaski mieszkowy czy toczeń skórny. W tych chorobach dochodzi do trwałego zniszczenia mieszków włosowych, a utrata włosów jest nieodwracalna, jeśli leczenie nie zostanie wdrożone odpowiednio wcześnie.

Choroby ogólnoustrojowe i przewlekłe stany zapalne

Wypadanie włosów może być również objawem chorób przewlekłych, takich jak:

• cukrzyca,
• choroby wątroby,
• choroby nerek,
• choroby nowotworowe.

W tych przypadkach łysienie ma zwykle charakter telogenowy, czyli polega na przechodzeniu dużej liczby włosów w fazę spoczynku. Często jest to reakcja organizmu na przewlekły stres metaboliczny, niedobory lub leczenie farmakologiczne.

Niedobory żywieniowe i choroby przewodu pokarmowego

Prawidłowy wzrost włosów wymaga odpowiedniej podaży składników odżywczych. Choroby zaburzające wchłanianie, takie jak celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna czy przewlekłe zapalenia jelit, mogą prowadzić do niedoborów żelaza, cynku, witamin z grupy B czy białka, co bezpośrednio przekłada się na wypadanie włosów.

Szczególnie istotna jest niedokrwistość z niedoboru żelaza, która bardzo często objawia się właśnie nadmiernym wypadaniem włosów, zwłaszcza u kobiet.

Choroby psychiczne i przewlekły stres

Choć stres sam w sobie nie jest chorobą somatyczną, przewlekłe zaburzenia lękowe, depresja czy długotrwały stres mogą prowadzić do tzw. kilka miesięcy po silnym obciążeniu psychicznym.

Dodatkowo u niektórych pacjentów występuje trichotillomania, czyli zaburzenie psychiczne polegające na kompulsywnym wyrywaniu włosów.

Kiedy wypadanie włosów wymaga diagnostyki?

Do lekarza warto zgłosić się szczególnie wtedy, gdy:

• wypadanie włosów jest nagłe i intensywne,
• pojawiają się ogniska całkowicie pozbawione włosów,
• łysieniu towarzyszą inne objawy ogólne,
• wypadanie dotyczy również brwi, rzęs lub owłosienia ciała,
• problem pojawia się u dziecka lub młodej osoby bez obciążeń rodzinnych.

Podsumowanie

Łysienie bardzo często jest objawem, a nie chorobą samą w sobie. Choroby autoimmunologiczne, zaburzenia hormonalne, schorzenia skóry, choroby przewlekłe i niedobory żywieniowe mogą prowadzić do czasowej lub trwałej utraty włosów. Kluczem do skutecznego leczenia jest właściwa diagnostyka i leczenie choroby podstawowej, a nie jedynie maskowanie objawu. Jeśli wypadanie włosów budzi niepokój, zawsze warto skonsultować się z lekarzem – najlepiej dermatologiem lub trychologiem medycznym.

Więcej o poradach trychologicznych przeczytasz TUTAJ. Jeśli problem dotyczy Ciebie zapraszamy do KONTAKTU. Odwiedź nas na Instagramie i TikToku.

Zobaczcie efekt leczenia farmakologicznego w Kierach Medical Clinic: